W sytuacji, gdy nowo zakupiony towar nie sprzedaje się, właściciel sklepu powinien przede wszystkim zastosować narzędzia merchandisingu, czyli takie działania w miejscu sprzedaży, które zwiększają widoczność produktu, budują zainteresowanie i pomagają w podjęciu decyzji zakupowej. Witryna sklepowa działa jak "reklama na miejscu" – przyciąga uwagę osób przechodzących obok, może skłonić do wejścia do sklepu i obejrzenia produktu z bliska.
Dlatego odpowiedź "wyeksponować lalki w oknie wystawowym sklepu" jest trafna: zwiększa ekspozycję, wzmacnia pierwsze wrażenie i daje szansę na pobudzenie popytu bez natychmiastowego ponoszenia strat. To także działanie spójne z celem z polecenia: zapobiec powstaniu trudno zbywalnego zapasu i zminimalizować straty.
Pozostałe odpowiedzi nie są właściwe w tym kontekście:
- "usunąć lalki z sali sprzedażowej" – zmniejsza ekspozycję i jeszcze bardziej ogranicza szansę sprzedaży. Samo "zrobienie miejsca" nie rozwiązuje problemu braku zainteresowania, tylko przenosi towar do magazynu i może pogorszyć rotację.
- "zwrócić lalki do hurtowni" – w praktyce zwrot jest zależny od warunków zakupu, terminów i polityki dostawcy; nie jest to typowe pierwsze działanie zarządcze w sklepie. Ponadto celem zadania jest ograniczenie strat poprzez działania sprzedażowe, a nie zakładanie możliwości zwrotu.
- "rozdać lalki przychodzącym do sklepu dziewczynkom" – powoduje bezpośrednią stratę wartości towaru i jest nieuzasadnione ekonomicznie. Dodatkowo jest wątpliwe organizacyjnie i wizerunkowo (kto, komu i na jakich zasadach miałby rozdawać produkt).
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: przy towarze wolnorotującym najpierw stosuje się działania zwiększające atrakcyjność i widoczność (lepsze miejsce, witryna, ekspozycja specjalna), a dopiero potem rozważa się głębsze decyzje (zmiany cen, wyprzedaż, negocjacje z dostawcą).
