Dowód Pz (przyjęcie zewnętrzne) jest dokumentem magazynowym potwierdzającym, że określone zapasy zostały fizycznie przyjęte do magazynu. W ujęciu księgowym oznacza to przede wszystkim wzrost stanu zapasów. W typowym schemacie ewidencji zakupu, zanim zostanie rozliczona faktura zakupu, stosuje się konto pośrednie typu "Rozliczenie zakupu", które pozwala powiązać etap przyjęcia do magazynu z etapem rozrachunku i rozliczenia kosztów.
Dlatego zapis "Dt/Wn Materiały" odzwierciedla zwiększenie stanu materiałów, a "Ct/Ma Rozliczenie zakupu" pokazuje, że przyjęcie zostało ujęte po stronie rozliczeń zakupu (jeszcze bez bezpośredniego rozrachunku z dostawcą). Taki zapis jest spójny z logiką obiegu dokumentów: Pz dokumentuje magazyn, natomiast faktura i płatność odnoszą się do kontrahenta.
Odpowiedź z kontem "Towary" jest błędna, jeżeli dokument dotyczy materiałów (np. surowców, części, materiałów pomocniczych). W praktyce wybór "Materiały" vs "Towary" zależy od przeznaczenia zapasów: materiały są zużywane, a towary są przeznaczone do odsprzedaży w stanie nieprzetworzonym.
Opcje z "Rozliczenie zakupu" po stronie Wn i rozrachunkami (z odbiorcami lub z dostawcami) po stronie Ma są nielogiczne dla samego Pz, bo Pz nie tworzy zwykle rozrachunku z odbiorcą, a rozrachunek z dostawcą powstaje na podstawie dokumentu sprzedaży/zakupu (np. faktury), nie wyłącznie na podstawie przyjęcia magazynowego. Dodatkowo odwrócenie stron (Wn/Ma) zaburza sens ekonomiczny operacji: przyjęcie do magazynu zwiększa aktywa (Wn zapasy), a nie je zmniejsza.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, co opisuje dowód (magazyn vs faktura), potem wybierz konto zapasu (materiały/towary), a dopiero na końcu konto przeciwstawne (rozliczenie zakupu/rozrachunki/kasa/bank).
