W języku listy instrukcji (IL) poszczególne mnemoniki opisują konkretne działanie wykonywane przez sterownik. Aby blok funkcyjny został wykonany, w programie musi pojawić się instrukcja, która inicjuje jego wywołanie. Temu właśnie służy polecenie CAL, czyli rozkaz wywołania (call) wskazanego bloku. Zapis "CAL FUN_1." oznacza, że w danym miejscu programu sterownik ma wykonać blok FUN_1 (z uwzględnieniem jego wejść/wyjść oraz ewentualnego stanu wewnętrznego).
Pozostałe propozycje są typowymi instrukcjami, ale pełnią inne funkcje:
- "LD FUN_1." – "LD" jest kojarzone z ładowaniem wartości do akumulatora/wyrażenia logicznego. Samo "załadowanie" nie oznacza uruchomienia bloku funkcyjnego; dotyczy raczej wczytania stanu/zmiennej lub wyniku operacji do dalszych obliczeń.
- "ST FUN_1." – "ST" zwykle służy do zapisu (store) wyniku/aktualnej wartości do wskazanego miejsca. Jest to operacja przypisania, a nie rozkaz wykonania bloku.
- "RET FUN_1." – "RET" oznacza powrót (return) z procedury/fragmentu sterowania przepływem. Nie służy do startu działania innej jednostki programowej, tylko do zakończenia bieżącej i powrotu do miejsca wywołania.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: wywołanie bloku kojarz z rozkazem typu "call". Gdy pytanie mówi wprost o "wywołaniu bloku funkcyjnego", właściwe będzie polecenie odpowiadające tej czynności, a nie instrukcje odczytu, zapisu czy powrotu.
