Interpretacja wymaga połączenia informacji z kilku badań i rozdzielenia: typu (przewodzeniowy vs odbiorczy) oraz lokalizacji (ślimakowa vs pozaślimakowa) niedosłuchu.
Ucho prawe: próba Webera lateralizuje do ucha prawego, co (w typowym ujęciu) sprzyja rozpoznaniu niedosłuchu przewodzeniowego po stronie, do której lateralizuje dźwięk. Audiometria tonalna pokazuje podwyższenie progu dla przewodnictwa powietrznego, co jest zgodne z komponentą przewodzeniową (rezerwa ślimakowa). Bekesy typ I nie przeczy przewodzeniowemu (może występować przy normie lub przewodzeniowym). Dlatego w uchu prawym rozpoznaje się niedosłuch przewodzeniowy.
Ucho lewe: audiometria tonalna wskazuje podwyższenie progów zarówno dla przewodnictwa powietrznego, jak i kostnego, co odpowiada niedosłuchowi odbiorczemu. Spór dotyczy lokalizacji: Bekesy typ II często kojarzy się z lokalizacją ślimakową (recruitment), ale decydujące jest badanie obiektywne ABR.
Dlaczego lokalizacja pozaślimakowa? W ABR fala I powstaje w obwodowej części drogi słuchowej (okolica dystalna nerwu przy ślimaku), a fale późniejsze (II–V) odzwierciedlają przewodzenie w kolejnych strukturach pnia mózgu. Zapis "obecna tylko fala I" oznacza, że sygnał jest generowany obwodowo, lecz nie jest prawidłowo przekazywany dalej. Taki wzorzec jest charakterystyczny dla uszkodzenia pozaślimakowego (retrocochlearnego), a nie czysto ślimakowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wariant z lokalizacją ślimakową w uchu lewym pomija rozstrzygające znaczenie ABR i błędnie uznaje, że typ II Bekesy’ego przesądza o ślimaku mimo konfliktu z testem obiektywnym.
- Warianty zamieniające strony (prawe/lewe) są niezgodne z tabelą: ucho lewe ma jednoczesne podwyższenie progów powietrznych i kostnych (odbiorczy), a ucho prawe ma wzorzec sprzyjający przewodzeniowemu.
- Warianty przypisujące pozaślimakowy problem uchu prawemu nie pasują do kluczowego wskaźnika "obecna tylko fala I", który dotyczy ucha lewego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wyniki subiektywne (np. Bekesy) i obiektywne (ABR) są rozbieżne, w diagnostyce różnicowej lokalizacji uszkodzenia zwykle większą wagę ma test obiektywny.
