Aksamit należy do tkanin włosowych, czyli takich, w których powierzchnia ma runo (włos). W praktyce krawieckiej oznacza to, że kierunek ułożenia runa wpływa na to, jak materiał odbija światło i jak wygląda odcień. Dlatego podczas krojenia elementy jednej części garderoby powinny mieć spójny kierunek ułożenia na tkaninie.
Stąd wynika, że właściwy jest układ jednokierunkowy: wszystkie szablony układa się w tym samym zwrocie względem kierunku runa. Układ dwukierunkowy (część elementów "do góry", część "w dół") może być poprawny dla niektórych materiałów gładkich, ale przy tkaninach kierunkowych grozi różnicami w połysku i "cieniowaniem" między elementami.
Drugi człon odpowiedzi dotyczy liczby rozmiarów. Skoro mają być wykonane wykroje sukienki w dwóch rozmiarach, w praktyce można przygotować rozłożenie szablonów tak, aby obejmowało komplet elementów dla obu rozmiarów w jednym planie krojenia. Temu odpowiada określenie układ łączony.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym kontekście?
- "Łączony dwukierunkowy" – mimo że uwzględnia dwa rozmiary, dopuszcza przeciwne zwroty ułożenia elementów, co przy aksamicie jest niepożądane.
- "Pojedynczy dwukierunkowy" – nie zapewnia jednokierunkowości wymaganej przez tkaninę włosową i dodatkowo nie odzwierciedla idei łączenia dwóch rozmiarów w jednym układzie.
- "Pojedynczy jednokierunkowy" – respektuje kierunek runa, ale "pojedynczy" nie odpowiada założeniu przygotowania układu dla dwóch rozmiarów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się materiał z kierunkiem (aksamit, welur, sztruks, futerko, tkanina z wyraźnym wzorem), w pierwszej kolejności rozważ jednokierunkowość układu szablonów.
