Przetwornik analogowo-cyfrowy (ADC) jest potrzebny wtedy, gdy do urządzenia doprowadzany jest sygnał analogowy (np. mowa z mikrofonu lub toru analogowego), a dalsze przetwarzanie/transmisja mają odbywać się w postaci cyfrowej. Proces obejmuje zwykle próbki w czasie (próbkowanie), przypisanie ich do poziomów (kwantyzacja) i zapis w postaci słów binarnych.
Odpowiedź "Modulator impulsowo-kodowy" jest poprawna, ponieważ modulacja impulsowo‑kodowa (PCM) opisuje właśnie digitalizację sygnału analogowego: na wejściu jest przebieg analogowy, a na wyjściu strumień kodów liczbowych. W takim układzie ADC jest elementem kluczowym.
Pozostałe propozycje nie są typowym miejscem użycia ADC:
- "Wzmacniacz mocy stacji bazowych" służy przede wszystkim do zwiększenia mocy sygnału w torze radiowym (funkcja wzmocnienia), a nie do zamiany analog→cyfra.
- "Układ czasowych pól komutacyjnych" pracuje na strumieniach czasowych (TDM) i realizuje przełączanie/komutację kanałów, co zakłada już postać cyfrową danych.
- "Regenerator optotelekomunikacyjny" odpowiada za odtworzenie parametrów sygnału w łączu światłowodowym (np. reamplifikacja/retiming/reshaping), a nie za digitalizację sygnału analogowego na wejściu.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj odpowiedzi powiązanej z próbkowaniem i kwantyzacją, bo te pojęcia bezpośrednio prowadzą do ADC i PCM.
