W przypadku niedowładu połowiczego (tu: lewostronnego) podstawową zasadą jest zakładanie odzieży najpierw na kończynę osłabioną. Wynika to z bezpieczeństwa i komfortu: ręka z niedowładem ma mniejszą kontrolę ruchu, bywa spastyczna lub wiotka, a nieostrożne przeciąganie rękawa może powodować ból, podwichnięcie w stawie barkowym lub otarcia skóry.
Dlatego kolejność: rękaw lewy → przez głowę → rękaw prawy → wyprostowanie pod plecami i pośladkami jest uzasadniona praktycznie. Najpierw delikatnie prowadzi się materiał na lewą kończynę (stronę osłabioną), co minimalizuje konieczność unoszenia i manipulowania tą ręką w późniejszym etapie. Następnie przeciągnięcie koszuli przez głowę jest zwykle łatwiejsze, gdy jedna strona jest już "ustawiona" w rękawie. Dopiero potem zakłada się rękaw prawy, bo strona sprawniejsza lepiej współpracuje, a ruchy są bezpieczniejsze.
Ostatni etap – wyprostowanie materiału pod plecami i pośladkami – zapobiega uciskowi, zagnieceniom i dyskomfortowi w pozycji leżącej. To ważne także profilaktycznie, bo fałdy materiału mogą zwiększać ryzyko podrażnień skóry.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ:
- Rozpoczynanie od przełożenia przez głowę bez wcześniejszego założenia rękawa po stronie osłabionej zwykle wymaga później intensywniejszych manipulacji kończyną z niedowładem, co zwiększa ryzyko bólu i urazu.
- Zakładanie najpierw rękawa strony sprawniejszej ("od rękawa prawego…") często utrudnia późniejsze wprowadzenie ręki osłabionej do rękawa i sprzyja szarpaniu materiału.
- Wkładanie "obu rękawów jednocześnie" jest mało realistyczne w opiece nad osobą z niedowładem i może prowadzić do nieskoordynowanych pociągnięć oraz utraty kontroli nad ułożeniem kończyny osłabionej.
W praktyce warto też pamiętać o komunikacji (uprzedzanie o ruchach), osłanianiu intymności oraz pracy ergonomicznej: stabilna pozycja opiekuna i ruchy prowadzone spokojnie, bez gwałtownego ciągnięcia.
