Wskaźnik wodożądności kruszywa opisuje, ile wody (w dm³) trzeba dodać do 1 kg suchego kruszywa o określonej frakcji, aby uzyskać wymaganą konsystencję mieszanki betonowej. Jest to parametr wykorzystywany w praktycznych metodach projektowania składu betonu (m.in. w ujęciu Bolomeya), gdzie ilość wody wiąże się z urabialnością oraz udziałem cementu i kruszywa.
Wodożądność zależy przede wszystkim od:
- frakcji (uziarnienia) – im drobniejsze ziarna, tym większa powierzchnia właściwa i zwykle większe zapotrzebowanie na wodę,
- wymaganej konsystencji – przejście od konsystencji wilgotnej do bardziej ciekłych wymaga zwiększenia ilości wody,
- kształtu i tekstury ziaren oraz czystości kruszywa (domieszki pylaste, zanieczyszczenia).
W zadaniu wskazano konsystencję wilgotną oraz frakcję 1–2 mm. To oznacza, że nie wykonuje się obliczeń "z głowy", tylko dobiera się wartość przez odczyt z tablic wskaźników wodożądności (Bolomey/Stern) dla właściwej frakcji i właściwej konsystencji. Dla tego zestawu warunków w tablicach przypisana jest wartość 0,033 dm³/kg.
Pozostałe propozycje liczbowe są typowymi dystraktorami: reprezentują inne kombinacje (np. inną konsystencję lub przesunięcie do sąsiednich pól tabeli). W praktyce takie pomyłki biorą się najczęściej z nieuwzględnienia warunku "wilgotna" albo z odczytu wiersza/kolumny dla innej frakcji.
Warto pamiętać: konsystencja wilgotna jest spotykana m.in. przy mieszankach zagęszczanych intensywnie (np. wibrowaniem/wibroprasowaniem), dlatego dobór wody powinien być ostrożny, aby nie pogorszyć parametrów betonu przez jej nadmiar.
