W tego typu zadaniu kluczowe jest to, aby porównać koszty całkowite przewozu, a nie pojedynczą stawkę z tabeli. Dane wejściowe są dwie: liczba paletowych jednostek ładunkowych oraz masa jednej pjł i odległość.
Krok 1: masa całkowita ładunku.
Wyznacz łączną masę: 30 pjł × 500 kg/pjł = 15 000 kg. W praktyce często wygodnie jest przeliczyć to na tony (15 000 kg = 15 t), bo wiele taryf odnosi się do ton lub przedziałów wagowych.
Krok 2: odległość.
Trasa ma 200 km. W tabelach taryfowych odległość może decydować o wierszu/kolumnie (przedział km) albo być mnożnikiem stawki za 1 km.
Krok 3: policz koszt dla każdego przewoźnika.
Dla każdego przewoźnika z tabeli należy zastosować dokładnie ten wzór/zasadę, którą przewiduje taryfa (np. stawka zależna od masy i km, ewentualna opłata minimalna lub dopłata). Dopiero po wyliczeniu kosztów porównuje się wyniki.
Wybór.
Po wykonaniu obliczeń zgodnie z tabelą najniższy koszt całkowity uzyskuje przewoźnik "B", dlatego ta odpowiedź jest prawidłowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "A" – po przeliczeniu według taryfy daje wyższą kwotę (częsty błąd to sugerowanie się samą stawką cząstkową).
- "C" – nie jest najtańszy po uwzględnieniu pełnych zasad z tabeli (np. progów wagowych lub minimalnej opłaty).
- "D" – również prowadzi do wyższego kosztu całkowitego niż "B", mimo że może wyglądać korzystnie w części tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy tabela nie zawiera warunków typu minimum za kurs, przedziałów masy lub odległości oraz czy liczysz na właściwych jednostkach (kg/t).
