Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) ma na obudowie kluczowe parametry znamionowe, które pozwalają dobrać go do obwodu i wymaganego poziomu ochrony. Zapis w formie "40/0,03" jest typowy dla aparatury modułowej i oznacza:
- In = 40 A – prąd znamionowy aparatu. To wartość prądu, jaką wyłącznik może przewodzić w sposób ciągły bez uszkodzenia lub nadmiernego nagrzewania (przy założonych warunkach pracy).
- IΔn = 0,03 A – znamionowy prąd różnicowy (prąd zadziałania). Oznacza próg, przy którym wyłącznik powinien zadziałać, gdy pojawi się prąd upływu do ziemi. W praktyce 0,03 A to 30 mA, czyli poziom często stosowany jako dodatkowa ochrona przeciwporażeniowa.
Dlaczego odpowiedzi z napięciem są błędne? Oznaczenia typu "40/0,03" nie dotyczą napięcia znamionowego (to zwykle jest podawane osobno, np. 230 V lub 400 V). Warianty z "40 V" mylą wielkość fizyczną: liczba 40 w tym zapisie odnosi się do prądu (A), a nie do napięcia (V).
Dlaczego odpowiedzi z mA są błędne? W zapisie "40/0,03" pierwsza liczba nie jest w mA. 40 mA byłoby skrajnie małą wartością, nieadekwatną dla prądu znamionowego aparatu zasilającego typowe obwody. Druga wartość 0,03 A można przeliczyć na 30 mA, ale jednostek nie wolno mieszać dowolnie: 0,03 mA to 0,00003 A, czyli wartość o trzy rzędy wielkości mniejsza.
Wskazówka egzaminacyjna: przy RCD zwykle występują jednocześnie dwa "prądy" – duży w amperach (In) i mały związany z upływem (IΔn, często w mA). Jeśli w odpowiedzi pojawia się napięcie w voltach, to najczęściej jest to pułapka.
