W zadaniu podano moc użyteczną "na zaczepie" (czyli moc dostępną do wykonania pracy przez narzędzie) oraz sprawność ogólną ciągnika. Sprawność opisuje, jaka część mocy na wejściu układu (mocy silnika) jest dostępna na wyjściu (na zaczepie/układzie roboczym). W uproszczeniu przyjmujemy zależność:
Pu = η · Pe, gdzie Pu to moc użyteczna, a Pe to moc efektywna silnika.
Skoro narzędzie wymaga Pu = 18 kW, a η = 0,6, to najpierw wyznaczamy minimalną moc efektywną silnika bez zapasu:
Pe = Pu / η = 18 / 0,6 = 30 kW.
Następnie uwzględniamy wymaganą nadwyżkę 10–15%. Zapas mocy jest praktycznie potrzebny, bo w polu opory uciągu i warunki pracy zmieniają się (gleba, głębokość robocza, prędkość, poślizg, chwilowe przeciążenia). Liczymy więc zakres:
- 10% zapasu: 30 kW · 1,10 = 33,0 kW
- 15% zapasu: 30 kW · 1,15 = 34,5 kW
Wartość "około" z podanych odpowiedzi najlepiej odpowiada temu przedziałowi: 34 kW.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? "30 kW" pomija wyraźnie wymagany w treści zapas 10–15%, więc jest tylko wynikiem pośrednim. "20 kW" i "18 kW" ignorują straty (sprawność 0,6) i prowadziłyby do niedoszacowania mocy silnika, co w praktyce skutkuje spadkiem prędkości roboczej, przeciążeniem jednostki napędowej i gorszą jakością pracy agregatu.