W silniku jednofazowym prądu przemiennego prąd znamionowy wynika z bilansu mocy. Dla obwodu jednofazowego moc czynna pobierana z sieci jest opisana zależnością:
P1 = U · I · cosφ
gdzie U to napięcie skuteczne, I – prąd skuteczny, a cosφ – współczynnik mocy (informuje, jaka część mocy pozornej zamienia się w moc czynną). Silnik nie zamienia całej mocy pobieranej w użyteczną moc mechaniczną, dlatego trzeba uwzględnić sprawność η:
P2 = η · P1
Jeżeli znasz moc znamionową silnika (najczęściej interpretowaną jako moc użyteczna P2), to po przekształceniu otrzymujesz zależność na prąd:
I = P2 / (U · cosφ · η)
Dlatego poprawny wybór to taki wzór, który jednocześnie:
- dotyczy układu jednofazowego (nie zawiera √3, typowego dla trójfazowego),
- zawiera cosφ (bo to prąd AC i moc czynna),
- zawiera η (bo to silnik i zachodzą straty).
Typowe błędy w odpowiedziach niepoprawnych to: użycie P=U·I (pominięcie cosφ), zastosowanie wzoru trójfazowego z √3, albo podstawienie mocy pozornej zamiast czynnej. W praktyce na egzaminie warto sprawdzić, czy wzór "ma sens fizyczny": jeśli pomijasz cosφ lub η, prąd wychodzi zaniżony i może prowadzić do błędnego doboru zabezpieczenia oraz przewodów zasilających urządzenia pomocnicze w obiektach z instalacjami gazowymi.