Warstwa ścieralna nawierzchni podatnej (asfaltowej) jest najbardziej narażona na odkształcenia trwałe wywołane obciążeniem od kół, szczególnie w podwyższonej temperaturze. Zjawiskiem widocznym na drodze jest koleinowanie, czyli powstawanie zagłębień w torach jazdy.
Wysoką odporność na koleinowanie zapewnia mastyks grysowy (SMA), ponieważ jest to mieszanka o wyraźnym szkielecie z grubego kruszywa, a wolne przestrzenie są wypełnione lepiszczem i wypełniaczem. Taka struktura lepiej przenosi obciążenia i ogranicza "płynięcie" materiału w warstwie ścieralnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Beton cementowy jest typowy dla nawierzchni sztywnych, a nie dla nawierzchni podatnych z warstwą ścieralną z mieszanek mineralno-asfaltowych.
- Chudy beton stosuje się głównie jako warstwę pomocniczą (np. podbudowę) w konstrukcji, a nie jako mieszankę docelową na warstwę ścieralną wymaganą pod kątem koleinowania.
- Asfalt lany to inny rodzaj mieszanki/technologii; może być używany w wybranych zastosowaniach, ale pytanie dotyczy rozwiązania typowo kojarzonego z wysoką odpornością na koleinowanie w warstwie ścieralnej, co odpowiada SMA.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać skojarzenie: koleinowanie → potrzeba "sztywnego" szkieletu kruszywowego → mastyks grysowy.
