W polskim systemie prawnym Konstytucja RP wprowadza wyraźny podział na źródła prawa powszechnie obowiązującego oraz źródła prawa wewnętrznie obowiązującego. To rozróżnienie jest kluczowe w administracji, bo decyduje o tym, kogo dany akt może wiązać.
Odpowiedź "rozporządzenie Rady Ministrów" jest poprawna, ponieważ rozporządzenia są zaliczane do prawa powszechnie obowiązującego (wskazywanego w art. 87 Konstytucji RP). Taki akt może kształtować sytuację prawną obywateli i innych podmiotów, o ile został wydany na podstawie upoważnienia ustawowego.
Pozostałe propozycje dotyczą aktów, które mają charakter wewnętrzny (art. 93 Konstytucji RP) albo należą do katalogu prawa powszechnego:
- "zarządzenie Prezesa Rady Ministrów" jest aktem prawa wewnętrznie obowiązującego. Obowiązuje co do zasady jednostki organizacyjnie podległe, a nie ogół obywateli.
- "uchwała Rady Ministrów" również ma charakter wewnętrzny i wiąże przede wszystkim jednostki podległe w strukturze administracji rządowej.
- "ratyfikowana umowa międzynarodowa" jest wymieniana wśród źródeł prawa powszechnie obowiązującego (art. 87), więc nie jest typowym aktem prawa wewnętrznego. Częstym błędem jest traktowanie jej jako "wewnętrznej", bo kojarzy się z działaniem organów państwa.
Praktyczna wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz parę terminów rozporządzenie vs zarządzenie, sprawdź, czy pytanie dotyczy powszechnego oddziaływania na obywateli, czy tylko wewnętrznego porządku w administracji.