Spektrofotometr to przyrząd analityczny wykorzystujący oddziaływanie promieniowania elektromagnetycznego z materią. W typowym pomiarze wiązka światła o dobranej długości fali przechodzi przez próbkę (np. w kuwecie), a detektor rejestruje natężenie promieniowania po przejściu przez próbkę.
Jeżeli próbka pochłania część promieniowania, natężenie na detektorze spada. Porównując natężenie początkowe (dla tła/odniesienia) z natężeniem po przejściu przez próbkę, określa się transmitancję (jaka część światła przeszła) lub wielkości związane z absorpcją (jaka część została pochłonięta). To właśnie opisuje odpowiedź: "Spektrofotometr mierzy ilość światła pochłoniętego lub przepuszczonego przez próbkę".
Pozostałe propozycje dotyczą innych technik lub innych wielkości fizycznych:
- Stwierdzenie o prędkości przepływu roztworu przez kolumnę odnosi się do chromatografii (przepływ fazy ruchomej, kolumna), a nie do aparatu optycznego.
- Stwierdzenie o "masie cząsteczek" kojarzy się ze spektrometrią mas, gdzie mierzy się stosunek masy do ładunku jonów, a nie pochłanianie światła.
- Stwierdzenie o temperaturze próbki dotyczy pomiarów termometrycznych (czujniki temperatury), które nie stanowią zasady działania spektrofotometru.
W praktyce laboratoryjnej rozpoznanie tej zasady jest kluczowe: jeśli metoda jest spektrofotometryczna, spodziewasz się pracy z długością fali, tłem/blankiem, kuwetą oraz odczytem absorbancji/transmitancji, a nie z przepływem przez kolumnę czy analizą mas jonów.
