W obróbce skrawaniem kąt przystawienia głównej krawędzi skrawającej κr opisuje, pod jakim kątem krawędź jest "ustawiona" względem kierunku posuwu. Zmiana tego kąta nie jest tym samym co zmiana posuwu czy głębokości skrawania, ale silnie wpływa na kształt przekroju warstwy skrawanej, a więc na wymiary wióra.
Gdy zmniejsza się κr, krawędź skrawająca ma większą "długość czynnego kontaktu" z materiałem w kierunku poprzecznym do posuwu. W ujęciu jakościowym oznacza to, że skrawanie bardziej "rozciąga się" wzdłuż krawędzi, a część materiału jest zdejmowana na większej szerokości. Z tego powodu obserwuje się zwiększenie szerokości wióra (wiór staje się szerszy).
Odpowiedź "zwiększenie grubości wióra" jest błędna, bo przy zmniejszaniu κr typowo nie rośnie grubość (w znaczeniu wymiaru związanego z obciążeniem na jednostkowej długości krawędzi); zmienia się przede wszystkim rozkład skrawania i proporcje przekroju, a nie "automatyczny" wzrost grubości.
Odpowiedź "zwiększenie posuwu" jest błędna, ponieważ posuw jest parametrem nastawianym w obrabiarce (np. mm/obr lub mm/min). Zmiana kąta κr nie oznacza zmiany nastawy posuwu; to inny rodzaj wielkości (geometria narzędzia vs parametr ruchu).
Odpowiedź "zmniejszenie głębokości skrawania" jest również błędna: głębokość skrawania ustala się przez ustawienie narzędzia względem przedmiotu i nie wynika ona bezpośrednio ze zmiany κr. Zmiana kąta może wpływać na obciążenia, siły i formowanie wióra, ale nie "zmienia" samej nastawy głębokości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach mieszają się parametry technologiczne (posuw, głębokość) i wielkości geometryczne wióra (szerokość, grubość), najpierw rozdziel, co jest nastawą, a co jest skutkiem geometrii. To pomaga uniknąć typowej pomyłki pojęć.
