Belka wspornikowa (konsola) jest utwierdzona jednostronnie, a jej praca na zginanie różni się od belki swobodnie podpartej. Dla wspornika maksymalny moment zginający występuje przy utwierdzeniu i powoduje, że górne włókna betonu są rozciągane, a dolne – ściskane.
Zasada wykonawcza i projektowa jest stała: zbrojenie nośne (robocze, główne) umieszcza się w strefie rozciąganej, bo beton słabo przenosi rozciąganie, a stal przejmuje siły rozciągające. W konsekwencji, w belce wspornikowej zbrojenie nośne znajduje się w górnej części przekroju.
Z opisu przekroju wynika, że w górze są dwa rodzaje prętów: 2 Ø 10 (górne narożne) oraz 1 Ø 10 (górny środkowy). Te pręty sumują się jako zbrojenie górne, więc łącznie daje to 3 pręty Ø10 – i to jest zbrojenie nośne belki wspornikowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "z 2 prętów Ø10" – pomija jeden z prętów górnych (środkowy Ø10) pokazany w przekroju, więc nie odzwierciedla zbrojenia nośnego.
- "z 2 prętów Ø8 i 1 pręta Ø10" – miesza zbrojenie dolne (2 Ø8), które w tym elemencie pełni głównie funkcję montażową/konstrukcyjną, z prętami górnymi nośnymi.
- "z 2 prętów Ø8 i 2 prętów Ø10" – nadal błędnie włącza pręty dolne Ø8 do zbrojenia nośnego i dodatkowo zaniża liczbę prętów Ø10 w górze (powinny być trzy).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal rodzaj schematu statycznego (wspornik), potem gdzie jest rozciąganie (u góry), a dopiero na końcu zlicz pręty w tej strefie zgodnie z opisem na rysunku.
