KWALIFIKACJA SPO3 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 36.
Które z wymienionych zajęć są najodpowiedniejsze dla 68-letniej podopiecznej z chorobą niedokrwienną serca i nadciśnieniem tętniczym?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
"Gimnastyka lecznicza i relaksacja" są zwykle najbezpieczniejsze, bo pozwalają dobrać łagodną intensywność, kontrolować oddech i napięcie mięśni oraz ograniczać stres, który może nasilać nadciśnienie. Pozostałe propozycje zawierają elementy dużego lub dynamicznego obciążenia (np. "na czas", aerobik, siłownia), co zwiększa ryzyko przeciążenia układu krążenia.

Pełne wyjaśnienie:

U 68-letniej osoby z chorobą niedokrwienną serca i nadciśnieniem kluczowe jest bezpieczeństwo: ćwiczenia powinny być umiarkowane, kontrolowane i dostosowane do wydolności, a także nie mogą prowokować gwałtownych skoków ciśnienia czy nadmiernego przyspieszenia tętna. Z tego powodu najlepszym wyborem są zajęcia, które można łatwo stopniować i prowadzić w spokojnym tempie.

Odpowiedź "Gimnastyka lecznicza i relaksacja" pasuje do tych założeń: gimnastyka lecznicza jest zwykle prowadzona w sposób planowy, z naciskiem na prawidłowy oddech, ruch w bezpiecznych zakresach oraz stopniowanie wysiłku. Relaksacja dodatkowo wspiera redukcję napięcia i stresu, co ma znaczenie w nadciśnieniu (stres może podnosić ciśnienie i obciążać układ sercowo-naczyniowy).

Dlaczego pozostałe propozycje są gorsze?

  • "Biegi na czas i nordic walking" – "na czas" sugeruje rywalizację i wysoką intensywność, co może być niebezpieczne przy chorobie niedokrwiennej serca. Sam nordic walking bywa korzystny, ale w tej parze występuje z elementem wyraźnie zwiększającym ryzyko (biegi na czas).
  • "Gimnastyka poranna i aerobik" – gimnastyka poranna może być łagodna, jednak aerobik często ma charakter dynamiczny, z szybszym tempem i większym obciążeniem układu krążenia, co u części osób z tymi chorobami może być przeciwwskazane lub wymagać ścisłej kontroli.
  • "Zajęcia na siłowni i zajęcia na pływalni" – trening siłowy (zwłaszcza z dużymi obciążeniami) może powodować istotne wzrosty ciśnienia. Pływanie bywa zalecane, ale zależy od stylu, tempa i tolerancji wysiłku; jako propozycja "pakietowa" bez kontroli intensywności nie jest tak jednoznacznie bezpieczna jak gimnastyka lecznicza i relaksacja.

W praktyce opiekun w DPS powinien pamiętać, że ostateczny dobór aktywności warto uzgodnić z personelem medycznym i fizjoterapeutą, a w trakcie zajęć obserwować samopoczucie podopiecznej (m.in. duszność, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy) i reagować zgodnie z procedurami.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej wybiera się ćwiczenia o małej do umiarkowanej intensywności, łatwe do kontrolowania: gimnastykę leczniczą, spokojne ćwiczenia oddechowe, rozciąganie i trening równowagi. Ważne jest stopniowanie obciążenia i przerwanie aktywności przy niepokojących objawach.
Relaksacja pomaga obniżać napięcie i stres, które mogą zwiększać ciśnienie tętnicze i obciążać układ krążenia. Techniki oddechowe i wyciszające wspierają też lepszą kontrolę oddechu podczas ruchu oraz poprawiają komfort psychiczny podopiecznej.
To zestaw ćwiczeń dobranych do stanu zdrowia i możliwości mieszkańca, zwykle prowadzonych spokojnie, z naciskiem na prawidłową postawę, oddech, mobilność stawów i bezpieczne wzmacnianie. Celem jest sprawność i profilaktyka, a nie rywalizacja czy szybkie tempo.
Może być korzystny, jeśli jest wykonywany w spokojnym tempie i po ocenie tolerancji wysiłku. W praktyce liczy się intensywność, teren i samopoczucie. Elementy rywalizacji (np. "na czas") zwiększają ryzyko i zwykle nie są rekomendowane bez nadzoru.
Niepokojące są m.in.: ból lub ucisk w klatce piersiowej, nasilona duszność, zawroty głowy, omdlenie, kołatanie serca, zimne poty, nagłe osłabienie. W takiej sytuacji należy przerwać wysiłek, zapewnić odpoczynek i postępować zgodnie z procedurami oraz wezwać pomoc.
"Na czas" sugeruje wysiłek dynamiczny i maksymalizowanie tempa, co może prowadzić do zbyt dużego obciążenia serca, wzrostu ciśnienia i wywołania dolegliwości dławicowych. W rehabilitacji i aktywizacji liczy się kontrola intensywności, a nie wynik sportowy.
Częste błędy to: wybór zbyt intensywnych ćwiczeń, brak rozgrzewki i schłodzenia, "zachęcanie do ambitnego tempa", ignorowanie zmęczenia, nieuwzględnianie leków i chorób współistniejących oraz brak przerw na odpoczynek i nawodnienie (jeśli jest dozwolone).
Gdy podopieczny źle się czuje, ma niepokojące objawy (np. ból w klatce piersiowej, silną duszność), jest po niedawnym zaostrzeniu choroby lub ma zalecenie ograniczenia wysiłku. Wątpliwości należy konsultować z personelem medycznym, a aktywność dostosować do zaleceń.
Zwykle bezpieczniejsze są ćwiczenia lecznicze, bo łatwiej kontrolować intensywność i technikę, a celem jest sprawność i profilaktyka. Siłownia może być dopuszczalna tylko w odpowiednio dobranym, lekkim wariancie; duże obciążenia mogą podnosić ciśnienie.
Warto powtórzyć: zasady doboru intensywności, typowe przeciwwskazania w chorobach serca, różnice między rehabilitacją a sportem oraz objawy alarmowe. Pomaga też kojarzenie, że "na czas", "aerobik" i duże obciążenia częściej oznaczają wyższe ryzyko niż gimnastyka lecznicza i relaksacja.
info

Około 44% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: ""Gimnastyka lecznicza i relaksacja" są zwykle najbezpieczniejsze, bo pozwalają dobrać łagodną intensywność, kontrolować oddech i napięcie mięśni oraz ograniczać stres, który może nasilać nadciśnienie."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z terapii zajęciowej i aktywizacji seniorów w DPS
  • Podstawowe poradniki/opracowania z rehabilitacji kardiologicznej (poziom ogólny)
  • Szkolenia BHP i pierwszej pomocy z elementami rozpoznawania objawów kardiologicznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego