W zadaniu kluczowa jest zasada: jeśli przedsiębiorstwo musi ograniczyć asortyment, w pierwszej kolejności eliminuje się te pozycje, które mają najmniejsze zapotrzebowanie (popyt) w analizowanym okresie. Nie chodzi więc o to, co "wydaje się" sezonowe lub mniej popularne, ale o to, co wynika bezpośrednio z danych.
Najpierw należy:
- odczytać z wykresu wartości zapotrzebowania dla roku 2017 dla wszystkich wymienionych kategorii,
- porównać je między sobą,
- wskazać kategorię z najniższą wartością, bo jej usunięcie najmniej zaszkodzi dopasowaniu oferty do preferencji klientek.
Poprawna odpowiedź to "sukienek wizytowych", ponieważ na wykresie ta kategoria ma w 2017 r. najniższe zapotrzebowanie spośród podanych opcji.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo dotyczą kategorii o wyższym zapotrzebowaniu w 2017 r. (zatem ich rezygnacja bardziej ograniczyłaby atrakcyjność oferty):
- "żakietów" – wskazuje produkt, na który popyt jest większy niż dla kategorii minimalnej, więc eliminacja byłaby mniej racjonalna przy redukcji asortymentu.
- "płaszczy" – to typowy przykład odpowiedzi wybieranej na podstawie intuicji o sezonowości, ale decyzję należy oprzeć na wartościach z wykresu, nie na skojarzeniach.
- "sukienek klasycznych" – nazwa bywa myląca (może wydawać się podobna do "wizytowych"), jednak to wykres rozstrzyga, która kategoria ma najniższe zapotrzebowanie w 2017 r.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści warunek (tu: "w roku 2017" oraz "ograniczyć asortyment") i dopiero wtedy porównuj dane. To zmniejsza ryzyko odczytu wartości z niewłaściwego roku lub wybrania kategorii "na oko".
