Silnik indukcyjny pierścieniowy (z wirnikiem uzwojonym i pierścieniami ślizgowymi) pozwala na dołączanie zewnętrznej rezystancji do obwodu wirnika podczas rozruchu. Taki układ rozruchowy bywa nazywany rozrusznikiem silnika pierścieniowego.
Podczas rozruchu poślizg jest duży (zbliżony do 1), a prąd w uzwojeniach wirnika i stojana może przyjmować bardzo duże wartości. Dołączenie odpowiednio dobranej rezystancji w obwodzie wirnika powoduje jednocześnie:
- ograniczenie prądu rozruchowego (zmniejszenie udaru prądowego, mniejsze spadki napięcia w sieci),
- zwiększenie momentu rozruchowego (poprawa "siły" napędu na starcie).
Dlaczego rośnie moment rozruchowy? W uproszczeniu: zmiana rezystancji wirnika wpływa na warunki, w których powstaje moment elektromagnetyczny. Dobrana rezystancja pozwala uzyskać korzystniejsze proporcje składowych impedancji obwodu wirnika przy rozruchu, dzięki czemu moment na wale może być większy, co jest szczególnie ważne przy ciężkim rozruchu (duże obciążenie od początku).
Odpowiedzi błędne wynikają zwykle z mylenia pojęć:
- "zmniejszenie momentu krytycznego" nie jest typowym celem rozrusznika; moment krytyczny (maksymalny) jest innym parametrem charakterystyki niż moment przy zerowej prędkości.
- "zwiększenie momentu krytycznego" również nie oddaje głównego celu rozrusznika w praktyce rozruchu; układ ma zapewnić przede wszystkim odpowiedni moment na starcie przy akceptowalnym prądzie.
- "zmniejszenie momentu rozruchowego" jest sprzeczne z praktycznym zastosowaniem rozrusznika w silniku pierścieniowym, bo pogorszyłoby zdolność ruszenia obciążenia.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać: w silniku pierścieniowym z rezystancją wirnika rozrusznik pomaga ruszyć pod obciążeniem, czyli dąży do zwiększenia momentu rozruchowego przy jednoczesnym ograniczeniu prądu.
