Wybuch pyłu węglowego jest możliwy wtedy, gdy drobny pył zostanie rozproszony w powietrzu w odpowiednim stężeniu, a następnie pojawi się źródło zapłonu (np. iskra, gorąca powierzchnia, tarcie, wyładowanie elektrostatyczne). W praktyce zakładów przeróbczych szczególnie niebezpieczne są miejsca, w których pył jest gwałtownie wzbijany i transportowany strumieniem powietrza.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "przy przesypach przenośników taśmowych". W strefie przesypu dochodzi do spadku urobku, uderzeń ziaren o elementy konstrukcji, intensywnych turbulencji oraz rozsypywania. To zwiększa emisję pyłu, tworzenie chmury pyłowej i ryzyko pojawienia się lokalnych źródeł zapłonu (tarcie, uszkodzenia, przegrzanie rolek/bębna, przetarcia taśmy).
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w typowym ujęciu eksploatacyjnym:
- "podczas klasyfikacji na sitach łukowych" – klasyfikacja może powodować zapylenie, ale nie jest to z definicji miejsce o tak wysokiej turbulencji i koncentracji chmury pyłu jak punkt przesypu; wiele zależy też od zawilgocenia i osłon/odpylania.
- "w przenośnikach kubełkowych odwadniających" – proces odwadniania zwykle ogranicza pylenie (więcej wilgoci), a zagrożenie wybuchem pyłu jest typowo kojarzone z transportem i przesypami materiału suchego, gdzie pył łatwo się unosi.
- "przy progach przelewowych wzbogacalników DISA" – strefy przelewów w urządzeniach mokrych są na ogół środowiskiem o podwyższonej wilgotności, co zmniejsza skłonność do tworzenia chmury pyłowej i ogranicza możliwość zapłonu pyłu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy wybuchu pyłu, szukaj odpowiedzi związanej z miejscem, gdzie pył jest najbardziej rozproszony i gdzie mogą wystąpić turbulencje oraz źródła zapłonu. W przeróbce węgla bardzo często będą to przesypy, punkty przeładunku i miejsca nieszczelności transportu.
