W przedstawionym fragmencie kodu tabela składa się z dwóch wierszy. Pierwszy wiersz zawiera nagłówki kolumn (komórki nagłówkowe), czyli etykiety pól danych: "Imię" oraz "Nazwisko". Drugi wiersz zawiera właściwe dane (komórki danych): "Jan" w kolumnie "Imię" i "Kowalski" w kolumnie "Nazwisko".
Z tego wynika, że tabela opisuje jedną osobę i podaje jej dwie informacje: imię i nazwisko. Nie ma tu wielu rekordów (wielu wierszy danych), więc nie można mówić o "liście osób".
- Odpowiedź "Imię i nazwisko osoby o imieniu Jan." pasuje do struktury: jedna para wartości (imię + nazwisko) w jednym wierszu danych.
- "Listę osób o imieniu Jan." sugeruje wiele wpisów, ale tabela ma tylko jeden wiersz danych, więc nie tworzy listy osób.
- "Listę osób o nazwisku Kowalski." również zakłada wiele rekordów; w pokazanej tabeli występuje tylko jedno nazwisko w jednym rekordzie.
- "Listę osób o imieniu Jan i nazwisku Kowalski." to nadal opis listy (wielu osób), podczas gdy widoczny jest pojedynczy zestaw danych.
W praktyce biurowej warto zawsze sprawdzać, ile jest wierszy danych (rekordów) oraz jakie są nagłówki kolumn, bo to one definiują, jak interpretować wartości w komórkach i czy zestawienie jest listą czy pojedynczym wpisem.