Koszt jednostkowy (koszt na 1 sztukę) wyznacza się, dzieląc koszt całkowity wytworzenia danej partii przez liczbę wyprodukowanych jednostek. To podstawowa zależność wykorzystywana w rachunku kosztów do kalkulacji cen, marż oraz porównań efektywności wytwarzania.
W danych dla produktu A podano: koszt produkcji 5000 zł oraz ilość 100 sztuk. Aby uzyskać koszt przypadający na jedną sztukę, trzeba rozłożyć koszt łączny "na jednostki", czyli wykonać działanie dzielenia: 5000 / 100. W arkuszu kalkulacyjnym formuły zaczyna się od znaku "=", więc zapis ma postać: =5000/100.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "=5000*100" obliczałoby koszt dla 100 razy większej liczby jednostek (sztucznie zawyża wynik), a nie koszt jednej sztuki.
- "=5000+100" dodaje do kosztu liczbę sztuk, co nie ma sensu ekonomicznego (mieszanie różnych wielkości).
- "=5000-100" odejmuje ilość od kosztu, co również miesza pojęcia i nie daje kosztu na 1 sztukę.
W praktycznym arkuszu zamiast wpisywać liczby "na sztywno" często używa się adresów komórek (np. koszt w jednej komórce podzielony przez ilość w innej), ale zasada pozostaje identyczna: koszt jednostkowy = koszt całkowity / ilość.
