Dokumentem sporządzanym po ustaniu stosunku pracy jest świadectwo pracy. W praktyce kadrowej rozpoznaje się je po tym, że nie dotyczy ono negocjowania warunków zatrudnienia (jak umowa o pracę), ani złożenia oświadczenia woli o zakończeniu umowy (jak wypowiedzenie), ani zebrania danych osobowych na początku zatrudnienia (jak kwestionariusz osobowy).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "świadectwa pracy"?
Świadectwo pracy ma funkcję informacyjną i podsumowującą: potwierdza podstawowe dane o zatrudnieniu i elementy istotne dla dalszych uprawnień pracownika. Formularze świadectwa pracy są zwykle zbudowane z sekcji opisujących przebieg zatrudnienia oraz informacje "wynikowe", które są potrzebne po zakończeniu pracy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "umowy o pracę" – umowa służy do nawiązania stosunku pracy i określenia warunków (strony, stanowisko/rodzaj pracy, wymiar czasu pracy, wynagrodzenie). Jej formularz koncentruje się na ustaleniach na przyszłość, a nie na podsumowaniu przeszłego okresu zatrudnienia.
- "kwestionariusza osobowego" – kwestionariusz jest narzędziem do zebrania danych od osoby ubiegającej się o zatrudnienie lub pracownika; ma układ typowy dla ankiety danych osobowych, a nie dokumentu kończącego zatrudnienie.
- "wypowiedzenia umowy o pracę" – wypowiedzenie jest oświadczeniem woli jednej ze stron i zwykle zawiera m.in. datę, wskazanie umowy, okres wypowiedzenia oraz podpis. Nie ma charakteru formularza podsumowującego przebieg zatrudnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie odwołuje się do fragmentu formularza, warto szukać w nim sygnałów, czy dokument dotyczy początku zatrudnienia (dane/warunki), trwania zatrudnienia (np. ewidencje), czy jego zakończenia (podsumowanie i wydanie pracownikowi).
