Zawilgocenie czynnika chłodniczego oznacza obecność wody (wilgoci) w obiegu. W typowym układzie sprężarkowym (sprężarka–skraplacz–element dławiący–parownik) najniższe temperatury lokalne pojawiają się w strefie rozprężania, czyli tam, gdzie czynnik przechodzi przez przewężenie i następuje spadek ciśnienia.
Dlatego odpowiedź "zamarznięcie zaworu rozprężnego" jest poprawna: nawet niewielka ilość wody może w tym miejscu zamarzać, tworząc kryształki lodu i stopniowo ograniczając przepływ. W praktyce prowadzi to do objawów takich jak ograniczenie dopływu czynnika do parownika, spadek wydajności chłodniczej, wahania przegrzania i niestabilna regulacja.
Odpowiedź "ciągłą pracę sprężarki chłodniczej" może wystąpić jako wtórny skutek wielu usterek (np. brak wydajności, złe nastawy, nieszczelność), ale nie jest charakterystycznym, bezpośrednim skutkiem samego zawilgocenia czynnika. Sama praca ciągła nie wskazuje jednoznacznie na obecność wody w obiegu.
Odpowiedź "zemulgowanie oleju smarnego sprężarki chłodniczej" bywa kojarzona z problemami olejowymi, jednak w pytaniu chodzi o typowy skutek wilgoci w miejscu dławienia. Emulsja oleju nie jest tu najlepszą, jednoznaczną konsekwencją zawilgocenia czynnika w porównaniu z ryzykiem zamarzania w zaworze/kapilarze.
Odpowiedź "osadzanie się kamienia kotłowego po stronie czynnika chłodniczego" jest nieadekwatna: kamień kotłowy dotyczy zjawisk w układach wodnych (np. w kotłach) i wytrącania osadów z twardej wody. W obiegu czynnika chłodniczego nie opisuje się tego w ten sposób, a wilgoć powoduje inne typowe zagrożenia, w tym przede wszystkim zatory lodowe w strefie rozprężania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się wilgoć/woda w instalacji chłodniczej, szukaj skutków związanych z zamarzaniem i problemami w elemencie dławiącym (zawór rozprężny, kapilara, filtr-osuszacz).
