Przy zbyciu przedsiębiorstwa ustawodawca wprowadza wymóg formalny wyższy niż zwykła forma pisemna, ale co do zasady niższy niż akt notarialny. Wynika to z art. 75¹ § 1 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że zbycie przedsiębiorstwa powinno być dokonane w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi.
Oznacza to w praktyce:
- treść umowy może przygotować sama strona lub pełnomocnik,
- dokument ma postać pisemną,
- kluczowe jest, aby podpisy stron zostały poświadczone przez notariusza (notariusz weryfikuje tożsamość i potwierdza, że dana osoba podpisała dokument).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "pisemnej z notarialnie poświadczonymi podpisami." Jest to dokładnie wskazana forma szczególna dla zbycia przedsiębiorstwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe?
- "aktu notarialnego." – akt notarialny to forma, w której dokument sporządza notariusz. W art. 75¹ § 1 KC wymagane jest co do zasady jedynie poświadczenie podpisów, a nie sporządzenie całego aktu. (Wyjątki mogą wynikać z innych przepisów, np. gdy w grę wchodzi nieruchomość, ale pytanie dotyczy zasady ogólnej wskazanej w art. 75¹ § 1 KC).
- "pisemnej pod rygorem nieważności." – to inna konstrukcja: zwykła forma pisemna zastrzeżona pod sankcją nieważności. Tu ustawodawca wymaga konkretnie poświadczenia podpisów przez notariusza, czyli formy "mocniejszej" niż zwykła pisemna.
- "ustnej." – forma ustna nie spełnia wymogu wynikającego z art. 75¹ § 1 KC, więc nie daje pewności prawnej i nie realizuje ustawowych wymogów obrotu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się dwie formy "notarialne", rozróżnij je: poświadczenie podpisu (notariusz potwierdza podpis) vs akt notarialny (notariusz sporządza dokument). To częsta pułapka.
