W przekładniach zębatych moment obrotowy jest przenoszony wyłącznie przez parę kół będących w zazębieniu (kontakt zębów). Sam fakt, że dwa koła występują w tym samym układzie lub są narysowane blisko siebie, nie oznacza jeszcze przeniesienia napędu — decyduje to, czy na schemacie kinematycznym są pokazane jako sprzężone (zazębione) oraz czy tworzą ciągłą ścieżkę od wałka wejściowego n1 do wałka wyjściowego n2.
Odpowiedź "Z1 i Z4 lub Z3 i Z6" jest poprawna, ponieważ opisuje takie warianty par kół, które (zgodnie z przedstawionym schematem) mogą się ze sobą zazębić, a więc mogą utworzyć tor przeniesienia ruchu/napędu z n1 na n2. Spójnik "lub" jest istotny: zwykle w tego typu układach wybiera się jeden z możliwych torów (jedno zazębienie aktywne w danej konfiguracji), a nie oba jednocześnie.
- Odpowiedź "Z1 i Z6 lub Z2 i Z4" jest błędna, gdyż wskazane pary nie odpowiadają faktycznym parom zazębienia wynikającym ze schematu (nie tworzą poprawnego połączenia między wałami w pokazanej konfiguracji).
- Odpowiedź "Z2 i Z6 oraz Z3 i Z4" jest błędna także logicznie: spójnik "oraz" sugeruje konieczność jednoczesnego spełnienia dwóch zazębień, co w typowym mechanizmie przełączanym/alternatywnym często nie zachodzi i nie wynika ze schematu jako warunek przeniesienia napędu.
- Odpowiedź "Z1 i Z5 oraz Z3 i Z6" jest błędna, ponieważ zawiera co najmniej jedną parę, która nie jest pokazana jako zazębiona w torze przeniesienia napędu, a dodatkowo wymaga jednoczesności ("oraz"), co nie jest wymagane do samego przeniesienia napędu w pojedynczym wariancie pracy.
Wskazówka egzaminacyjna: czytając schemat, najpierw znajdź element na wale n1, potem "podążaj" po jedynych możliwych zazębieniach do wału n2. Jeśli w którymś miejscu nie ma zazębienia, tor mocy się urywa i napęd nie będzie przeniesiony.
