Pytanie sprawdza znajomość tego, jakie podstawy prawne mogą prowadzić do nawiązania stosunku pracy w rozumieniu prawa pracy. Stosunek pracy jest szczególnym rodzajem więzi prawnej między pracownikiem a pracodawcą: wiąże się m.in. z podporządkowaniem pracownika, obowiązkiem osobistego świadczenia pracy oraz stosowaniem uprawnień pracowniczych (urlopy, ochrona trwałości zatrudnienia w określonych sytuacjach, normy czasu pracy).
Odpowiedź "kontraktu menadżerskiego" jest poprawna, ponieważ kontrakt menadżerski jest najczęściej kwalifikowany jako umowa cywilnoprawna (forma współpracy oparta o prawo cywilne), a nie jako jedna z typowych podstaw nawiązania stosunku pracy. W praktyce oznacza to, że sama nazwa "kontrakt" nie tworzy automatycznie zatrudnienia pracowniczego.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo są związane z nawiązaniem stosunku pracy w rozumieniu prawa pracy:
- "umowa o pracę" to podstawowa i najczęściej spotykana forma nawiązania stosunku pracy.
- "mianowanie" jest szczególną podstawą zatrudnienia występującą w wybranych przypadkach przewidzianych przepisami (inny tryb niż umowa, ale nadal skutkuje powstaniem stosunku pracy).
- "spółdzielcza umowa o pracę" również prowadzi do nawiązania stosunku pracy w specyficznym modelu organizacyjnym spółdzielni.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się kontrakt lub nazwa kojarzona z usługami/zarządzaniem, warto rozważyć, czy nie jest to umowa cywilnoprawna. Z kolei formy typowo "kadrowe" (umowa o pracę, mianowanie, wybór, powołanie, spółdzielcza umowa o pracę) zwykle dotyczą stosunku pracy.