W tym typie zadania rozpoznaje się potrawę po sposobie wykonania. Nazwa "sztufada" wiąże się z techniką sztufadowania, czyli szpikowania (nadziewania) mięsa paskami tłuszczu, najczęściej słoniny lub boczku. Zabieg ten stosuje się szczególnie wtedy, gdy mięso jest chude i istnieje ryzyko, że podczas obróbki cieplnej stanie się suche. Dzięki naszpikowaniu poprawia się soczystość, aromat i odczucie kruchości.
Pozostałe propozycje nie pasują do tej techniki:
- "befsztyk" odnosi się do porcji mięsa przygotowywanej najczęściej jak stek (zwykle smażenie/grillowanie). W takim daniu kluczowa jest jakość i grubość porcji oraz stopień wysmażenia, a nie szpikowanie tłuszczem.
- "boeuf Straganowa" (spotyka się też zapis "Stroganow") to potrawa z wołowiny krojonej w paski lub cienkie kawałki, przygotowywana w sosie (często śmietanowym). Jej wyróżnikiem jest forma krojenia i sos, nie sztufadowanie.
- "pieczeń po angielsku" to odpowiednik roast beef: pieczony większy kawałek wołowiny, w którym typowe jest pieczenie w odpowiedniej temperaturze i dążenie do określonego stopnia wypieczenia. Technika szpikowania nie jest definicyjną cechą tej potrawy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie/na ilustracji pojawiają się informacje o wykonywaniu nacięć i wkładaniu pasków tłuszczu do środka mięsa, najczęściej chodzi właśnie o potrawę typu sztufada lub technikę sztufadowania.
