Barwa roztworów soli metali przejściowych jest związana głównie z obecnością uwodnionych kationów (i często ich prostych kompleksów z wodą). Jony metali przejściowych mają częściowo zapełnione orbitale d, co umożliwia pochłanianie części światła widzialnego i daje charakterystyczne zabarwienie roztworu.
Odpowiedź "Ni2+" jest poprawna, ponieważ roztwory zawierające kation niklu(II) (np. z soli niklu(II)) są typowo zielone. To jedna z klasycznych obserwacji wykorzystywanych jako wstępna wskazówka w analizie jakościowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "Cu2+" najczęściej daje roztwory w odcieniach niebieskich (kojarzone np. z solami miedzi(II)); dlatego sama informacja o zielonej barwie nie wskazuje typowo na Cu2+.
- "Co2+" w roztworach wodnych zwykle daje barwy różowe (czasem różowo-czerwone), więc nie odpowiada opisowi roztworu zielonego.
- "Mn2+" w roztworach jest zwykle bardzo słabo zabarwiony (bladoróżowy), a nie wyraźnie zielony.
W praktyce laboratoryjnej warto pamiętać, że odcień barwy może zależeć od stężenia, rodzaju anionu (czasem wpływa przez kompleksowanie) oraz warunków (np. pH). Mimo tego, jako reguła pamięciowa w analizie jakościowej: zielony roztwór wśród podanych jonów najlepiej wskazuje na Ni2+.