W skanowaniu "rozdzielczość" opisuje, jak gęsto próbkowany jest obraz na danym obszarze. Gdy zwiększysz rozdzielczość dwukrotnie, to dla tego samego fizycznego fragmentu (np. tej samej odbitki) skaner zapisze:
- 2× więcej punktów/pikseli w poziomie (na tej samej szerokości),
- 2× więcej punktów/pikseli w pionie (na tej samej wysokości).
Obraz rastrowy jest siatką 2D, więc łączna liczba pikseli jest iloczynem: szerokość w pikselach × wysokość w pikselach. Po podwojeniu rozdzielczości w obu kierunkach liczba pikseli rośnie jak pole powierzchni siatki: 2 × 2 = 4. To dlatego poprawna jest odpowiedź: "Zwiększy się czterokrotnie."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Zwiększy się dwukrotnie." — to typowy błąd mylenia zależności liniowej (w jednym wymiarze) z zależnością w dwóch wymiarach. Podwojenie dotyczy i szerokości, i wysokości.
- "Zwiększy się ośmiokrotnie." — taki wynik kojarzy się z zależnością sześcienną (3D) lub z dodaniem dodatkowego czynnika bez uzasadnienia. W samym próbkowaniu 2D nie pojawia się trzeci wymiar.
- "Nie ulegnie zauważalnej zmianie." — jest sprzeczne z faktem, że rośnie liczba zapisanych próbek. Więcej pikseli oznacza więcej danych do zapisania.
W praktyce rozmiar pliku może zależeć także od formatu i kompresji (np. JPEG może dać różne wyniki), ale w typowym ujęciu egzaminacyjnym porównuje się ilość danych wynikającą z liczby pikseli przy niezmienionej głębi i sposobie zapisu. Klucz do zadania to pamiętanie o mnożeniu w dwóch wymiarach.
