Opis w pytaniu wskazuje na technikę zwielokrotniania, w której przydzielony zakres częstotliwości jest dzielony na kanały o określonej szerokości. To klasyczna definicja FDM (Frequency Division Multiplexing): wiele strumieni informacji jest przesyłanych jednocześnie, ale każdy z nich zajmuje inną część widma (inne "podpasmo"). Dzięki temu kanały nie nakładają się w dziedzinie częstotliwości, o ile zachowane są odpowiednie odstępy i filtracja.
Odpowiedź "TDM" jest niepoprawna, ponieważ Time Division Multiplexing nie dzieli pasma na kanały częstotliwościowe, tylko dzieli czas: różne strumienie nadają na zmianę w kolejnych szczelinach czasowych, zwykle w tym samym paśmie częstotliwości.
Odpowiedź "CDM" również nie pasuje do opisu. Code Division Multiplexing (często kojarzone z CDMA) rozróżnia użytkowników/strumienie poprzez różne kody rozpraszające. Sygnały mogą współdzielić to samo pasmo i czas, ale są separowane matematycznie dzięki kodowaniu, a nie przez wydzielenie stałych kanałów o określonej szerokości.
Odpowiedź "WDM" jest błędna w kontekście tego opisu. Wavelength Division Multiplexing dzieli medium na kanały według długości fali (co odpowiada różnym częstotliwościom światła) i jest typowe dla transmisji optycznej w światłowodach. Chociaż idea "podziału widma" jest podobna do FDM, w praktyce WDM odnosi się do optyki i używa terminologii długości fali, a w pytaniu mowa o przydzielonym zakresie częstotliwości i kanałach o określonej szerokości.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą mapę skojarzeń: F w FDM jak frequency (częstotliwość), T w TDM jak time (czas), C w CDM jak code (kod), W w WDM jak wavelength (długość fali).