KWALIFIKACJA HGT2 + HGT12 - CZERWIEC 2006

Żywienie osób wychudzonych (z niedożywieniem lub znacznym spadkiem masy ciała) ma na celu stopniowe zwiększanie podaży energii i białka oraz poprawę stanu odżywienia. W praktyce problemem bywa mały apetyt, szybkie uczucie sytości oraz gorsza tolerancja dużych porcji. Z tego powodu w planowaniu jadłospisu stosuje się zasadę: częściej, ale mniej objętościowo.

Dlaczego 5–6 razy dziennie?
Podanie 5–6 mniejszych posiłków pozwala rozłożyć dzienną rację pokarmową na porcje, które osoba żywiona jest w stanie zjeść bez dyskomfortu. Taki schemat ułatwia też włączenie dodatkowych przekąsek lub drugich śniadań/podwieczorków oraz zwiększanie "gęstości odżywczej" potraw (np. przez dodatki podnoszące wartość energetyczną) bez zwiększania objętości.

• 1–2 razy dziennie – zbyt rzadko; wymagałoby bardzo dużych porcji, co przy wychudzeniu i niskim apetycie zwykle jest trudne do zrealizowania i może nasilać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
• 3–4 razy dziennie – jest to model typowy dla wielu osób zdrowych, ale w niedożywieniu często bywa niewystarczający, gdy trzeba zwiększyć podaż energii, a jednocześnie utrzymać małą objętość posiłku.
• Na żądanie osoby żywionej – może prowadzić do zbyt małej i nieregularnej podaży, ponieważ u osób wychudzonych apetyt bywa obniżony. W żywieniu leczniczym ważny jest plan i kontrola realizacji racji.

Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się "mniejsza objętość porcji" i chodzi o wyrównanie niedoborów, najczęściej właściwa będzie odpowiedź wskazująca większą liczbę posiłków w ciągu dnia (zwykle 5–6).