W robotach drogowych (w tym przy wykonywaniu warstw z asfaltu lanego) zakres robót nawierzchniowych opisuje się przede wszystkim powierzchnią. Dlatego w przedmiarach i obmiarach podstawową jednostką miary nakładów dla wykonania nawierzchni jest metr kwadratowy (m²). To m² odpowiada na pytanie: "jaką powierzchnię należy wykonać?".
Dopiero w kolejnym kroku, gdy znana jest grubość warstwy, można przeliczyć zapotrzebowanie na materiał na jednostki pochodne:
- m³ – gdy z powierzchni (m²) i grubości wyznacza się objętość mieszanki,
- t – gdy objętość przelicza się na masę z wykorzystaniem gęstości (przydatne w logistyce, transporcie i zamawianiu).
Odpowiedź "Metry" jest nieadekwatna, bo metr (m) opisuje długość, a nie typowy obmiar nawierzchni. Odpowiedź "Metry sześcienne" może pojawić się przy obliczeniach materiałowych po uwzględnieniu grubości, ale nie jest bazową jednostką nakładów w przedmiarze robót nawierzchniowych. Odpowiedź "Tony" jest często używana przy dostawach, jednak nadal wynika z przeliczeń wykonanych wcześniej na podstawie m².
Na egzaminie warto zapamiętać schemat: najpierw m² (zakres robót), potem m³ (po grubości), na końcu t (po gęstości).
