KWALIFIKACJA BUD18 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 23.
Boki działki w kształcie kwadratu o powierzchni 1 hektara pomierzono z błędem średnim ±0,10 m. Jaka jest wartość średniego błędu wyznaczenia powierzchni działki?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole kwadratu wynosi P=a2, więc dla P=1 ha=10 000 m2 otrzymujemy a=√10 000=100 m. Z propagacji błędów: mP=|∂P/∂a|·ma=2a·ma=2·100·0,10=20 m2. Dlatego poprawny błąd średni pola to ±20 m2.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu trzeba wyznaczyć średni błąd (błąd średni) powierzchni działki na podstawie średniego błędu pomiaru boku. Dla kwadratu zależność jest prosta, bo pole zależy od jednej zmiennej:

P=a2

Krok 1. Wyznaczenie długości boku.
Podano P=1 hektar, czyli 10 000 m2. Zatem
a=√P=√10 000=100 m.

Krok 2. Zastosowanie prawa przenoszenia błędów średnich (propagacja błędów).
Dla funkcji jednej zmiennej P(a) średni błąd wyniku wyznacza się z liniaryzacji (różniczka/pochodna):
mP=|∂P/∂a|·ma, gdzie ma to błąd średni pomiaru boku.

Ponieważ ∂(a2)/∂a=2a, otrzymujemy:
mP=2a·ma

Krok 3. Podstawienie danych liczbowych.
a=100 m, ma=0,10 m, więc
mP=2·100·0,10=20 m2.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • Wartość 10 m2 wynika zwykle z pominięcia współczynnika 2 (błędnie przyjęte mP=a·ma), czyli nieuwzględnienia pochodnej funkcji P=a2.
  • Wartość 100 m2 sugeruje błąd skali (np. potraktowanie 0,10 m jak 1 m albo nieprawidłowe przeliczenie jednostek).
  • Wartość 200 m2 powstaje zazwyczaj z podwojenia poprawnego wyniku bez uzasadnienia matematycznego lub z mechanicznego użycia niewłaściwego wzoru.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy pole jest postaci "coś do kwadratu", bardzo często w propagacji błędu pojawia się mnożnik 2 z pochodnej. Najpierw policz wymiar (tu: bok 100 m), dopiero potem niepewność wyniku (tu: 20 m2).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw zamień jednostki: 1 ha = 10 000 m². Dla kwadratu P=a², więc a=√P. Stąd a=√10 000=100 m. To krok konieczny przed liczeniem błędu powierzchni.
Błąd średni to miara przeciętnego rozrzutu wyników pomiaru (typowa niepewność). W zadaniach egzaminacyjnych traktuje się go jako ma dla danej wielkości i przenosi na wynik obliczeń metodą propagacji błędów.
Stosuje się pochodną: mP=|∂P/∂a|·ma. Ponieważ ∂(a²)/∂a=2a, dostajesz mP=2a·ma. To standardowa liniaryzacja zależności pola od długości boku.
Liczba 2 wynika z matematyki: pole kwadratu to , a pochodna tej funkcji to 2a. Jeśli pominiesz "2", zaniżysz wynik o połowę, co jest najczęstszą pomyłką w takich zadaniach.
W typowej interpretacji egzaminacyjnej oznacza to, że każdy pomierzony bok ma ten sam błąd średni ma=0,10 m. Ponieważ pole liczymy z jednego parametru a, do propagacji przyjmujemy właśnie ten ma i wzór mP=2a·ma.
Najczęstsze są: pominięcie współczynnika 2 (użycie mP=a·ma), błąd w przeliczeniu 1 ha na m² oraz błąd rachunkowy w mnożeniu przez 0,10 (złe przesunięcie przecinka).
To uproszczona interpretacja: błąd średni mówi o typowej skali odchylenia, a nie o gwarantowanej granicy. W zadaniach testowych zapis ±20 m² zwykle oznacza właśnie obliczony błąd średni mP, nie przedział pewny.
Dla P=a·b i niezależnych błędów ma, mb stosuje się sumowanie kwadratów wpływów: mP=√(b²·ma² + a²·mb²). Dla kwadratu i zależności P=a² zadanie upraszcza się do jednej zmiennej: mP=2a·ma.
Gdy trzeba ocenić jakość wyników (kontrola dokładności), porównać metody pomiaru (np. tachimetr vs GNSS) albo przygotować opracowanie, w którym ważna jest wiarygodność danych. To także element analizy przed przyjęciem wyników do dokumentacji.
Utrwal podstawowe zależności (P=a², P=a·b) i schemat: pochodna → wpływ → m wyniku. Ćwicz przeliczanie jednostek (ha, m²) i szybkie rachunki na liczbach typu 0,1. Sprawdzaj, czy wynik ma poprawne jednostki.
info

Około 48% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Pole kwadratu wynosi P=a2, więc dla P=1 ha=10 000 m2 otrzymujemy a=√10 000=100 m."

Źródła:

  • JCGM 100:2008, Evaluation of measurement data — Guide to the expression of uncertainty in measurement (GUM 1995 with minor corrections), rozdz. 5 (propagacja niepewności)
  • Taylor, J.R., An Introduction to Error Analysis: The Study of Uncertainties in Physical Measurements, rozdziały o propagacji niepewności (propagation of uncertainties)

Materiały:

  • Skrypty z geodezji pomiarowej: teoria błędów i rachunek wyrównawczy
  • Materiały o propagacji niepewności (różniczka zupełna, pochodne, liniaryzacja)
  • Zestawy zadań obliczeniowych z dokładności pomiarów (długości, pól, objętości)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego