W połączeniu szeregowym modułów fotowoltaicznych (tzw. string) kluczową cechą jest to, że napięcie całego łańcucha jest sumą napięć poszczególnych modułów. Jeżeli każdy panel ma napięcie 24 V, to dla czterech paneli połączonych szeregowo otrzymujemy:
U = 4 × 24 V = 96 V.
W zadaniach egzaminacyjnych moc znamionowa w watach szczytowych (Wp) jest zwykle traktowana addytywnie dla identycznych modułów w tym samym układzie, więc moc instalacji (zestawu paneli) przyjmuje się jako sumę mocy modułów:
P = 4 × 250 Wp = 1000 Wp.
Dlatego odpowiedź "P = 1000 Wp, U = 96 V" jest poprawna.
- "P = 250 Wp, U = 96 V" jest błędne, bo pozostawia moc jak dla jednego panelu, mimo że zastosowano cztery moduły.
- "P = 1000 Wp, U = 24 V" jest błędne, bo napięcie 24 V odpowiada pojedynczemu modułowi; przy połączeniu szeregowym napięcia się dodają.
- "P = 250 Wp, U = 24 V" opisuje parametry pojedynczego panelu, a nie instalacji złożonej z czterech paneli połączonych szeregowo.
W praktyce projektowej PV dodatkowo uwzględnia się zależność napięcia od temperatury oraz ograniczenia falownika (maksymalne napięcie DC i zakres MPPT). Jednak na potrzeby tego typu zadania wystarcza znajomość reguł łączenia szeregowego i prostych obliczeń.