W przedstawionej sytuacji pracownik młodociany zakończył pracę o 20:00, a następnego dnia miałby rozpocząć o 6:00. Oznacza to przerwę między zakończeniem a rozpoczęciem pracy równą 10 godzinom (od 20:00 do 6:00).
Dla młodocianych przewiduje się szczególne ograniczenia w zakresie czasu pracy, w tym wymóg, aby odpoczynek dobowy był nieprzerwany i obejmował porę nocną, a jego długość nie była mniejsza niż 14 godzin. Skoro w zadaniu przerwa ma 10 godzin, to nie spełnia minimalnego wymogu – dlatego rozpoczęcie pracy o 6:00 jest niedopuszczalne.
Odpowiedź wskazująca na wymaganą, co najmniej 14-godzinną przerwę obejmującą porę nocną jest trafna, bo bezpośrednio odnosi się do warunku, który w tym układzie godzin jest naruszony.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Stwierdzenie o zakazie nadgodzin i pracy w porze nocnej opisuje inne ograniczenia. Nawet jeśli są prawdziwe, nie rozstrzygają samodzielnie tej konkretnej sytuacji, bo kluczowe jest tu niespełnienie minimalnej długości przerwy dobowej.
- Odpowiedzi odwołujące się do niedzieli są dystraktorami: pytanie dotyczy relacji między godziną zakończenia pracy jednego dnia a rozpoczęcia następnego, a nie dopuszczalności pracy w niedzielę.
W praktyce (BHP i kadry) warto zawsze sprawdzać dwa elementy równolegle: czy praca nie wchodzi w zakazane pory oraz czy zapewniono wymagany minimalny odpoczynek. W zadaniu przesądza niewystarczająca, 10‑godzinna przerwa.
