Wskaźnik przyjęć pracowników jest miarą z obszaru analizy zatrudnienia (tzw. ruchu zatrudnienia). Jego sens polega na pokazaniu, jak intensywnie organizacja zatrudnia w badanym okresie w odniesieniu do "wielkości" zatrudnienia, a nie w odniesieniu do wyników finansowych.
Dlatego do obliczenia potrzebujesz dwóch informacji:
- liczby nowozatrudnionych pracowników w badanym okresie (to część opisująca skalę przyjęć),
- średniego stanu zatrudnienia w tym okresie (to punkt odniesienia, który pozwala porównywać okresy o różnej liczebności załogi).
Odpowiedź zawierająca "wartość uzyskanych przychodów ze sprzedaży i liczba nowozatrudnionych pracowników" jest błędna, bo miesza dane kadrowe z finansowymi. Przychody mówią o sprzedaży, ale nie są elementem konstrukcji wskaźnika przyjęć.
Odpowiedź z "wartością osiągniętego zysku i wartością średniego stanu zatrudnienia" również jest niepoprawna: zysk jest wynikiem finansowym, a średni stan zatrudnienia (nawet jeśli liczbowo jest poprawnym pojęciem) bez liczby przyjętych nie pozwala wyznaczyć wskaźnika przyjęć.
Odpowiedź "liczba pracowników zwolnionych i liczba pracowników przyjętych oraz okresy ich zatrudnienia" jest zbyt rozbudowana i dotyczy innych analiz (np. zestawień przepływów kadr). Liczba zwolnionych odnosi się do wskaźników zwolnień/odejść, a "okresy zatrudnienia" nie są niezbędnym składnikiem wskaźnika przyjęć.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie jest przyjęć, szukaj danych o przyjętych oraz przeciętnym zatrudnieniu jako mianowniku. Dane o zysku i przychodach zwykle dotyczą wskaźników rentowności lub sprzedaży, a nie ruchu zatrudnienia.
