Wskaźnik płynności bieżącej (current ratio) jest jednym z podstawowych mierników analizy finansowej. Pokazuje, czy przedsiębiorstwo dysponuje wystarczającą wartością aktywów obrotowych, aby pokryć zobowiązania bieżące (krótkoterminowe).
Krok 1: Ustalenie aktywów obrotowych.
Aktywa ogółem wynoszą 200 000 zł, a majątek (aktywa) obrotowy stanowi 60% tej kwoty, więc:
Aktywa obrotowe = 200 000 × 60% = 120 000 zł.
Krok 2: Ustalenie zobowiązań bieżących.
W bilansie zachodzi zależność: aktywa = pasywa, czyli pasywa także wynoszą 200 000 zł. Skoro zobowiązania bieżące to 40% wartości pasywów, to:
Zobowiązania bieżące = 200 000 × 40% = 80 000 zł.
Krok 3: Obliczenie wskaźnika.
Definicja: wskaźnik płynności bieżącej = aktywa obrotowe / zobowiązania bieżące.
Podstawiamy: 120 000 / 80 000 = 1,5.
Interpretacja wyniku.
Wartość 1,5 oznacza, że na każdą 1 zł zobowiązań bieżących przypada 1,50 zł aktywów obrotowych. To sygnał, że firma ma relatywnie bezpieczną zdolność do regulowania zobowiązań krótkoterminowych aktywami obrotowymi.
Dlaczego pozostałe wyniki są nieprawidłowe?
- 0,67 zwykle pojawia się po odwróceniu wzoru (80 000 / 120 000). To częsty błąd rachunkowy.
- 0,4 wynika z błędnego potraktowania "40%" jako gotowego wskaźnika albo pomieszania podstawy procentu.
- 2,5 nie wynika z danych liczbowych w zadaniu; to raczej skojarzenie z typowymi zakresami interpretacji, ale bez poprawnego obliczenia.
W praktyce wskaźnik wylicza się na podstawie bilansu, dlatego kluczowe jest rozróżnianie pojęć: pasywa to suma kapitałów własnych i zobowiązań, a nie same zobowiązania.
