Do sporządzania kalkulacji oraz planowania produkcji potrzebne są dane, które dają zbiorczy obraz nakładu pracy potrzebnego do wykonania całego wyrobu. Taką funkcję spełnia zestawienie pracochłonności wyrobu: łączy w jedną całość czasy (najczęściej normatywne) przypisane do kolejnych operacji i etapów procesu, dzięki czemu można:
- oszacować łączny czas wykonania (podstawa planowania terminów),
- określić obciążenie stanowisk/gniazd (podstawa planowania zdolności produkcyjnych),
- wyliczyć elementy kosztu zależne od czasu pracy (podstawa kalkulacji).
Odpowiedź "karty instrukcyjne obróbki" jest nieadekwatna, bo instrukcje koncentrują się na sposobie wykonania konkretnej czynności (co, jak i czym wykonać). Mogą zawierać czasy, ale ich rolą nie jest zestawienie pracochłonności całego wyrobu do celów planistycznych.
Odpowiedź "karty technologiczne obróbki" również nie jest najlepsza do samej kalkulacji i planowania na poziomie wyrobu, ponieważ opisuje przebieg technologiczny (operacje, parametry, narzędzia, materiały) i służy głównie do przygotowania oraz realizacji procesu. Do planowania i kalkulacji potrzebny jest dokument zbiorczy, który sumuje pracochłonność.
Odpowiedź "zbiór normatywów" oznacza raczej zasób/źródło norm (np. norm czasu, norm zużycia), czyli materiał odniesienia. Sam zbiór nie daje jeszcze informacji o pracochłonności konkretnego wyrobu – dopiero po dobraniu właściwych norm dla operacji i ich zsumowaniu powstaje zestawienie pracochłonności, które można wykorzystać w planowaniu i kalkulacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "kalkulacja" i "planowanie produkcji", szukaj odpowiedzi, która ma charakter zestawienia/sumarycznego ujęcia (agreguje dane), a nie tylko opisu wykonawczego pojedynczej operacji.
