W tego typu zadaniu kluczowe jest skalowanie receptury do wymaganej wielkości produkcji. Receptura w tabeli zwykle podaje ilości surowców dla określonej partii bazowej (np. na daną masę korpusów lub na daną ilość ciasta). Żeby zrealizować zamówienie na 25 kg korpusów biszkoptowych, nie zgaduje się ilości surowca, tylko przelicza ją proporcjonalnie.
Krok 1: odczytaj dane z tabeli.
Potrzebujesz dwóch informacji: (1) na jaką masę/partię korpusów odnosi się receptura bazowa oraz (2) ile mąki ziemniaczanej przypada na tę partię.
Krok 2: policz współczynnik skali.
Współczynnik skali to iloraz: wymagana masa / masa partii bazowej, czyli 25 kg podzielone przez wartość z tabeli.
Krok 3: przemnóż ilość mąki przez współczynnik.
Ilość mąki ziemniaczanej do pobrania = (mąka z receptury bazowej) × (współczynnik skali). Z danych w tabeli po przeliczeniu wychodzi 2,5 kg.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 2,2 kg – typowy wynik zaniżony, powstaje np. po użyciu zbyt małego współczynnika skali albo po przedwczesnym zaokrągleniu.
- 3,3 kg – wynik zawyżony, często efekt pomylenia masy partii bazowej lub błędnego odczytu danych z tabeli.
- 4,3 kg – znaczne zawyżenie, zwykle pojawia się po odwróceniu proporcji (dzieleniu zamiast mnożenia) albo po przeliczeniu na niewłaściwą podstawę (np. na ciasto zamiast na korpusy).
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, sprawdź, czy wynik ma sens (czy rośnie wraz z większym zamówieniem) oraz czy jednostki w tabeli i w odpowiedziach są zgodne (kg vs g).
