W zadaniach o nakładach maszynowych kluczowe jest rozróżnienie jednostek: nakład podano jako 1,82 m-g na 100 m2, czyli odnosi się on do powierzchni, a nie do samej długości odcinka. Dlatego pierwszym krokiem jest zawsze wyznaczenie powierzchni robót na podstawie rysunku.
1) Wyznacz powierzchnię zagęszczania
Powierzchnia warstwy podbudowy na odcinku drogi to iloczyn długości odcinka i szerokości (lub sumy szerokości pasów), którą należy odczytać z rysunku:
Powierzchnia = długość × szerokość.
2) Przelicz nakład jednostkowy na obliczoną powierzchnię
Skoro 1,82 m-g przypada na 100 m2, to na 1 m2 przypada 1,82/100 m-g. Następnie mnoży się tę wartość przez wyznaczoną powierzchnię. Jest to typowe przeliczenie proporcjonalne: im większa powierzchnia, tym większa liczba maszynogodzin.
3) Sprawdź sens wyniku
Wynik powinien być dodatni, w jednostce m-g i rosnąć wraz z powierzchnią. Odpowiedź 18,2 m-g jest spójna z przeliczeniem nakładu 1,82 m-g/100 m2 dla powierzchni wynikającej z danych z rysunku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 12,7 m-g typowo wynika z nieuwzględnienia pełnej powierzchni (np. zaniżenia szerokości z rysunku) albo z błędnego przeliczenia przez 100.
- 25,6 m-g często pojawia się po zawyżeniu powierzchni (np. przyjęciu zbyt dużej szerokości) lub po podwójnym doliczeniu przejazdów, których zadanie nie podaje.
- 38,7 m-g może być skutkiem pomylenia skali (np. potraktowania nakładu jak na 50 m2 zamiast 100 m2) albo błędnego mnożenia bez dzielenia przez 100.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści, do czego odnosi się nakład (m, m2, m3). To jedna z najczęstszych pułapek w zadaniach obmiarowo-nakładowych.
