Przedmiarowanie polega na ilościowym ujęciu robót i materiałów w takich jednostkach, w jakich są one typowo zestawiane i rozliczane w kosztorysach oraz dokumentach kontraktowych. W przypadku szyn kolejowych kluczowe jest to, że są one wyrobem stalowym o określonym profilu (przekroju) i masie jednostkowej, a więc ich zapotrzebowanie i rozliczenie w praktyce wygodnie wyraża się w masie.
Odpowiedź "t" jest poprawna, ponieważ ujęcie szyn w tonach pozwala wprost powiązać przedmiar z dostawami hutniczymi oraz kontrolą ilości materiału niezależnie od tego, czy zastosowano różne długości odcinków lub różne profile szyn (które zmieniają masę na jednostkę długości). W wielu zestawieniach materiałowych masa jest podstawowym parametrem dla stali.
Pozostałe propozycje są typowymi pułapkami:
- "m" bywa używane do elementów liniowych, ale przy szynach może prowadzić do nieporównywalności przy różnych profilach (ten sam metr może mieć inną masę).
- "m²" dotyczy powierzchni (np. robót nawierzchniowych), nie pasuje do elementu prętowego, jakim jest szyna.
- "szt." sugeruje liczenie pojedynczych elementów, co jest niewygodne i mniej uniwersalne (na tor składa się wiele odcinków, a długości mogą się różnić).
Na egzaminie warto kierować się zasadą: elementy stalowe o standaryzowanej masie jednostkowej często ujmuje się w masie, zwłaszcza gdy przedmiotem jest materiał, a nie sama czynność montażu.
