W inwentaryzacji kluczowy jest dobór metody do rodzaju składnika oraz do tego, czy można go realnie policzyć/zmierzyć/obejrzeć. Gdy dostęp do składnika jest utrudniony albo fizyczne ustalenie stanu jest niewykonalne, właściwą metodą jest weryfikacja dokumentów. Polega ona na sprawdzeniu poprawności stanu wynikającego z ksiąg rachunkowych poprzez analizę dowodów księgowych, ewidencji pomocniczych i innych dokumentów potwierdzających istnienie oraz wartość.
Odpowiedź "weryfikacji dokumentów" jest więc poprawna, bo odpowiada sytuacji, w której nie da się rzetelnie przeprowadzić klasycznego spisu z natury, a potwierdzenie trzeba oprzeć o dokumenty.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "uzgadniania sald" dotyczy przede wszystkim potwierdzania sald z kontrahentami (np. dla rozrachunków), a nie ogólnej sytuacji "utrudnionego dostępu" do składnika, gdzie podstawą jest analiza dokumentów i zapisów wewnętrznych.
- "nadzwyczajną" nie jest metodą inwentaryzacji w sensie techniki ustalania stanu. To określenie może kojarzyć się z trybem/okolicznościami, ale nie wskazuje sposobu przeprowadzenia inwentaryzacji.
- "spisu z natury" wymaga fizycznego ustalenia stanu (policzenia, zważenia, zmierzenia). Gdy dostęp jest utrudniony, ta metoda nie spełnia warunku z pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się sformułowania typu "brak możliwości spisu", "utrudniony dostęp", "nie da się policzyć", najczęściej właściwą odpowiedzią jest weryfikacja dokumentów. Gdy mowa o saldach rozrachunków i potwierdzaniu z drugą stroną, typowo pojawia się uzgadnianie/potwierdzanie sald.
