W inwentaryzacji w rachunkowości kluczowe jest dobranie metody do rodzaju składnika majątku. Sformułowanie "porównanie danych księgowych z odpowiednimi dokumentami" opisuje metodę weryfikacji, czyli sprawdzenia, czy stan wykazany w księgach jest zgodny z dokumentacją potwierdzającą istnienie oraz prawa do składnika (np. dokumenty własności, decyzje, rejestry, protokoły, dokumenty OT/LT, inne dowody księgowe).
Odpowiedź "grunty" jest poprawna, ponieważ grunty jako składnik aktywów trwałych nie są typowym przedmiotem spisu z natury (nie "przelicza się" ich jak zapasów), a ich istnienie i tytuł prawny potwierdza się głównie poprzez dokumenty. W praktyce chodzi o zgodność zapisów ewidencji z dokumentami potwierdzającymi nabycie i posiadanie oraz z dokumentacją dotyczącą zmian (np. podział, sprzedaż, przekształcenia).
- "gotówkę w kasie" inwentaryzuje się zasadniczo przez spis z natury, czyli przeliczenie faktycznej gotówki i porównanie z ewidencją kasową. To metoda oparta na fizycznym ustaleniu stanu.
- "środki pieniężne w banku" są typowym przykładem inwentaryzacji przez potwierdzenie salda (uzgodnienie z bankiem), bo bank jako strona zewnętrzna potwierdza stan środków na rachunku.
- "zestawy komputerowe" (sprzęt) najczęściej można zidentyfikować i policzyć, dlatego w wielu sytuacjach stosuje się spis z natury (oględziny, numery inwentarzowe, lokalizacja) lub procedury oparte na fizycznej weryfikacji istnienia składnika.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "porównanie ksiąg z dokumentami", myśl o weryfikacji. Gdy jest "przeliczenie/oględziny" – spis z natury. Gdy mowa o potwierdzeniu przez podmiot zewnętrzny – potwierdzenie salda.
