W dzielniku napięcia z elementem regulacyjnym (najczęściej potencjometrem) napięcie wyjściowe UWY zależy od tego, jaka część całkowitej rezystancji znajduje się "nad" i "pod" punktem poboru napięcia (suwakiem lub węzłem wyjściowym). Żeby poprawnie wyznaczyć zakres regulacji, nie wystarczy policzyć jednego położenia – trzeba rozpatrzyć dwa stany skrajne.
- Minimum UWY: odpowiada skrajnemu położeniu elementu regulacyjnego, w którym punkt wyjścia jest możliwie "bliżej" dolnego punktu odniesienia (masy) w sensie dzielnika, przy jednoczesnym uwzględnieniu rezystorów stałych dołączonych do potencjometru (jeśli występują na schemacie). W praktyce minimalna wartość często nie spada do 0 V, bo część układu wymusza dodatnie napięcie minimalne.
- Maksimum UWY: odpowiada drugiemu skrajnemu położeniu, w którym punkt wyjścia jest możliwie "bliżej" górnego potencjału zasilania (w sensie stosunku rezystancji w dzielniku). Również tutaj ograniczenia wynikają z obecności dodatkowych rezystorów i sposobu włączenia potencjometru.
Poprawna odpowiedź "UWY = (5 do 15) V" oznacza, że układ nie daje pełnego zakresu od 0 do napięcia zasilania, lecz ma ograniczone minimum i maksimum wynikające z topologii dzielnika pokazanej na rysunku.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne? Zakres "(5 do 10) V" zawęża regulację i nie uwzględnia skrajnego położenia dającego wyższe napięcie. Zakres "(10 do 15) V" pomija dolny fragment regulacji, czyli stan, w którym wyjście przyjmuje wartość poniżej 10 V. Natomiast "(15 do 25) V" sugeruje napięcie większe od typowego poziomu zasilania spotykanego w takim dzielniku (i nie wynika z analizy skrajnych położeń elementu regulacyjnego w pokazanym układzie).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaznacz na schemacie dwa skrajne ustawienia suwaka i "zredukuj" układ do dwóch rezystancji w szeregu. Dopiero wtedy oceniaj UWY jako napięcie na dolnej części dzielnika (lub zgodnie z definicją punktów na rysunku).
