Dobór bezpiecznika należy wykonać dla maksymalnego prądu roboczego, czyli dla takiej konfiguracji przełączników, która daje najmniejszą rezystancję zastępczą obciążenia. W układach z przełączaną mocą to właśnie "najgorszy przypadek" decyduje o doborze zabezpieczenia.
W schemacie występują trzy jednakowe grzałki o oporze 60 Ω. Przy ustawieniu dającym pełną moc wszystkie trzy elementy są efektywnie włączone równolegle. Dla trzech jednakowych rezystancji połączonych równolegle:
Rz = R/3 = 60 Ω / 3 = 20 Ω
Stąd prąd całkowity urządzenia:
Ic = U / Rz = 230 V / 20 Ω ≈ 11,5 A
To jest prąd, który popłynie w trybie największego obciążenia. Bezpiecznik nie powinien mieć prądu znamionowego mniejszego od prądu roboczego, bo powodowałby częste zadziałania (przepalanie) przy normalnej pracy. Z drugiej strony nie powinien być też dobrany "za wysoko", bo pogarsza ochronę przy przeciążeniach.
- Odpowiedź "10 A" jest niepoprawna, bo 10 A < 11,5 A, więc przy pełnej mocy układ przekroczy prąd znamionowy bezpiecznika.
- Odpowiedź "6 A" jest tym bardziej niepoprawna z tego samego powodu (zbyt mały prąd znamionowy).
- Odpowiedź "20 A" byłaby możliwa do zastosowania w sensie "nie wybije przy 11,5 A", ale jest zbyt wysoka spośród podanych, przez co daje słabszą ochronę przeciążeniową; w zadaniu chodzi o właściwy dobór do prądu pracy.
- Odpowiedź "16 A" jest poprawna, bo jest najbliższą wyższą standardową wartością ponad 11,5 A, zapewniającą wymagany zapas.
Praktyczna wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź stan z minimalną rezystancją (maksymalnym prądem), dopiero potem dobieraj zabezpieczenie na najbliższą wyższą wartość znamionową.
