Przedmiar (a później obmiar) ma opisać ilość robót do wykonania w jednostkach właściwych dla rodzaju pracy. W przypadku robót ziemnych wykonywanych koparkami (w tym koparkami podsiębiernymi) zasadniczym "produktem" jest kubatura urobku, czyli objętość gruntu, który został wydobyty z wykopu albo uformowany w nasyp.
Dlatego jednostką przedmiaru jest metr sześcienny m3. Ta jednostka pozwala wprost powiązać ilość robót z geometrią wykopu/nasypu (długość × szerokość × głębokość po uwzględnieniu skarp i poszerzeń) oraz z technologią pracy sprzętu (pojemność łyżki, liczba cykli, transport urobku).
Dlaczego pozostałe jednostki są nieprawidłowe?
- m odnosi się do długości. Stosuje się go, gdy przedmiotem robót jest element liniowy rozliczany długością (np. pewne roboty montażowe lub wybrane elementy infrastruktury), ale nie oddaje ilości wydobytego gruntu.
- m2 odnosi się do powierzchni. Pasuje do robót typu: rozbiórki nawierzchni, umocnienia powierzchniowe, warstwy rozkładane "na płasko", natomiast dla wykopu sama powierzchnia nie mówi, ile gruntu wybrano.
- ha to jednostka powierzchni dużych obszarów (1 ha = 10 000 m2), typowa raczej dla ewidencji terenów. Nie służy do rozliczania kubatury wykopów wykonywanych koparką.
W praktyce budowy i utrzymania infrastruktury kolejowej poprawne rozpoznanie jednostki przedmiaru pomaga uniknąć błędów w kosztorysie (zaniżenia lub zawyżenia ilości robót) i ułatwia kontrolę wykonania robót w terenie.
