W zadaniu podano współczynnik przeliczeniowy między objętością podsypki w stanie zagęszczonym a ilością tłucznia w stanie luźnym potrzebną do jej wykonania. Informacja "na 1 m3 zagęszczonej podsypki przyjmuje się 1,18 m3 tłucznia w stanie luźnym" oznacza, że aby uzyskać docelowo 1 m3 po zagęszczeniu, trzeba dostarczyć nieco więcej materiału luźnego (bo po wbudowaniu i zagęszczeniu zmniejsza się jego objętość).
Krok 1: zapis zależności
1 m3 zagęszczonej podsypki ↔ 1,18 m3 tłucznia luźnego
Krok 2: obliczenie dla 200 m3
Skoro współczynnik dotyczy każdego 1 m3 po zagęszczeniu, to dla 200 m3 należy wykonać mnożenie:
200 × 1,18 = 236
Wniosek
Potrzeba 236 m3 tłucznia w stanie luźnym, aby po wbudowaniu i zagęszczeniu uzyskać pryzmę podsypki o łącznej objętości 200 m3.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- 118 m3 wynika zwykle z dzielenia przez 1,18 lub błędnego założenia, że materiału luźnego będzie mniej niż po zagęszczeniu. To przeczy sensowi współczynnika > 1.
- 1180 m3 i 2360 m3 to typowe pomyłki rzędu wielkości (np. niekontrolowane "dopisywanie zera" lub błędne potraktowanie 1,18 jak 11,8). Tak duży wynik nie ma uzasadnienia, bo współczynnik 1,18 zwiększa 200 m3 tylko o 18%.
Wskazówka egzaminacyjna
Gdy współczynnik jest większy od 1, a dotyczy materiału "przed zagęszczeniem", wynik dla zapotrzebowania materiału powinien być większy niż objętość docelowa po zagęszczeniu. Taka kontrola sensu szybko wykrywa błędy.
