Komutatorowa prądnica tachometryczna (tachoprądnica DC) jest klasycznym przetwornikiem stosowanym w napędach do pomiaru prędkości obrotowej. Jest mechanicznie dołączona do wału, a jej uzwojenia i komutator realizują prostowanie wewnętrzne, dzięki czemu na zaciskach otrzymuje się napięcie stałe.
Istota działania jest taka, że przy stałym strumieniu wzbudzenia wartość napięcia wyjściowego zmienia się w przybliżeniu proporcjonalnie do prędkości obrotowej. Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że jest to przetwornik "prędkości obrotowej na napięcie stałe". Taki sygnał analogowy bywa wykorzystywany w pętli regulacji prędkości jako sprzężenie zwrotne.
Odpowiedzi zawierające "kąta obrotu" są niepoprawne, ponieważ kąt (położenie) to inna wielkość: aby mierzyć położenie, stosuje się zwykle elementy zliczające lub absolutne (np. enkodery inkrementalne/absolutne, resolwery), a nie tachoprądnice. Z kolei odpowiedzi z "impulsami elektrycznymi" opisują czujniki impulsowe, które generują ciągi impulsów (częstotliwość lub liczba impulsów związana z ruchem). Tachoprądnica komutatorowa typowo daje sygnał napięciowy o charakterze ciągłym (analogowym), a nie sygnał impulsowy.
W praktyce przemysłowej tachoprądnice DC są coraz częściej zastępowane czujnikami nowszego typu (np. enkoderami), jednak zasada przetwarzania w tachoprądnicy komutatorowej pozostaje taka sama i jest istotna w diagnostyce starszych układów napędowych.
